2 Nisan 2015 Perşembe

ANNe oLmaDan önCe. . .

Anne olmadan önce bilmezdim annemin neden kendinden çok beni düşündüğünü. Neden üşümediğim halde üstümü örttüğünü neden acıkmadan yemeye zorladığını  ve neden en guzel pastaları meyveleri annemin hiç sevmediğini.. Anlamazdm ben hasta olunca annemin yüzündeki endişeyi korkuyu.
Benim canım yandığında annemin ah demesini anlamazdm ben cocukken. annelik nasıl bişey diye sorduğumda tarif edemediği o duygunun tarifinin olmadığını bilmezdim..
Anne olmadan önce hiç dikkatimi çekmezdi masanin sivri kenarları ocakta kaynayan yemeğin sıcaklığı yada bir oyuncağın ufak parcaları.. hiç umrumda olmazdı havanın ayazı yada soğukluğu.. aynı havayı soluduğum insanların grip nezle olması hiç ilgimi çekmezdi ortalığa hapşurması.. tedirgin etmezdi beni hastane koridorları ürkütmezdi
Çocuk doktorları.. uyuduğunda özlemezdim ben kmseyi yada izlemezdm saatlerce..
Bu kadar güçlü hissedeceğimi bilmezdm anne olmadan önce.. üşümesede üstünü örttüğüm doysada yedirmeye calıştığım hasta olunca parçalandığım birinin dunyaya geleceğini ve beni bu kadar degiştireceğini bilemezdim evet.. bilemedmde bi anda annesi oldum onun dünyası oldum. Arkasına geçtiğimde bile gözüyle aradığı oldum. Ekmeği aşı yol arkadaşı oldum.kucağında huzur bulduğu oldum. Muhtaç olduğu oldum. Neşesi mutluluğu olmazsa olmazı oldum. Annesi oldum ben onun. Ve oda benim dünyam oldu. Çınar doğdu ve bende yeniden doğdum...