11 Mart 2016 Cuma

İKİNCİ KEZ ANNE OLMA KAFASI


Öncelikle merhaba.. Uzun zamandır yazmaya ara vermiş yorgun ve aynı zamanda kafası karışık bir anne olarak yazıyorum sizlere.. Bu blogu açarken asla çok ünlü bir blogger olma burdan para kazanma kendimi blogger ilan etme gibi hayallerim olmadı. Bu yüzden her önüme gelen şeyi yazıp saçmalıklarla doldurmak istemedim burayı. Benim tek amacım oğluma ilerde okuyabileceği neler yaşadığımı o an ki hislerimi anlayabileceği bir demeç hazırlamaktı. Şimdi ikinci çocuğum içinde bunu yapacak olmak beni mutlu ediyor. Evet uzun zamandır yazamama sebebim sürpriz bir bebeğin geleceğini öğrenmemle yaşadığım endişe şaşkınlık.. Sürpriz diyorum çünki ria denilen şeyin azizliğine uğradım. Belki hazır olmamam belki oğluma zaman ayıramama düşüncesi beni biraz depresyona sürüklemişti ilk öğrendiğim günlerde. O daha çok küçüktü bana göre. Ve bir kardeşe hazır değildi. Sevgisinin ilgisinin bölünmesini hiç istemezdi. Bunları düşünüp durduğum uzun gecelerim oldu benim bu dönemde. Tabi aradan 2 buçuk ay geçti ve ben artık 3 buçuk ayımı dolduruyorum. Karnımda her gün büyümeye devam eden minik bir beden var. İlk duyduğumdaki üzüntüleri endişeleri üzerimden atmam anneliğin gücü bana göre. Her ne kadar hayatta bazı şeyleri planlamasakta bazen bize verilenlerin değerini bilmeliyiz. Bazıları bir bebeğe sahip olmak için ne acılar çekerken bize ikinci evladın nasip olması şükretmemiz için bir sebep ! Bunları yazma nedenim benim gibi ikinci bebeğe hazırlıksız yakalanan anneleri bir nebze rahatlatmakta aslında. Birazda içimi dökmek sanırım. Aklıma takılan sorulara sizlerden cevaplar bulabilmek ümidi de var içimde. 2 yaş kardeş için çok mu erkendi oğlum çok üzülür mü ikisine birden yetebilirmiyim... ? Kendimden şüphem asla olmadı gerçi. İkisinede çok iyi bakabilirim biliyorum. Ama bu onlara yeter mi bunu bilmiyorum. Hangimiz hatasız dört dörtlük anne olabiliyoruz ki.. Evet çok istiyoruz çabalıyoruz belki ama bu bence mümkün değil. Bende bu hatalarımı en aza indirmenin onlara koşulsuz ve eşit sevdiğimi gösterebilmenin derdindeyim şu aralar. Cinsiyeti henüz belli değil. Erkek olmasının oğlum açısından daha iyi olacağını düşünüyorum. Çünki yaşları yakın ve ikisi birbirine bir ömür dost olarak yeter. Bunu büyüdükçe daha çok anlarlar. Kız olursa oğlum daha çok kıskanır eminim. Ama yinede zaman gösterecek bunları. Hangisi oğlum için daha iyiyse o olsun. Ben hiç evlat ayırımı yapmadım. Kız da erkekte aynı sevgi aynı aşk bana göre...!Bundan sonra da daha deneyimli iki çocuk annesi olarak yazmaya devam edicem bloguma. Aynı zamanda 0-3 yaş eğitimi alıyorum ve eğitim boyunca öğrendiklerimide paylaşmak istiyorum sizlerle. Şimdilik içimden geçenleri kısaca yazdığımı umut ederek herkese sevgilerimi gönderiyorum..! Unutmayın hayat sürprizlerle dolu ..!